Ακουστε:
Κ. Υπουργέ, καλή σας μέρα.
Καλημέρα σας και καλημέρα και στους ακροατές. Έχει και γενέθλια ο σταθμός, αν άκουσα καλά.
Έχει γενέθλια. Κλείνει 30 χρόνια.
Χρόνια πολλά και καλά, δυνατά και πάντα στις επάλξεις της ενημέρωσης.
Να είστε καλά και να είμαστε και εμείς καλά. Κ. Υπουργέ, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είπε ότι δεν έχω εμπιστοσύνη και το διαβάζω σε εισαγωγικά ότι η κυβέρνηση θέλει και μπορεί να αντιμετωπίζει τη νέα γενιά τρομοκρατών. Και καλά το μπορεί θα μπορούσε να το πει, αλλά το ότι θέλει; Δηλαδή είναι κάπως.
Τώρα αν ο κ. Μητσοτάκης καθίσει ψύχραιμα μόνος του και πέρα από τις ανάγκες της αντιπολιτευτικής προπαγάνδας και καταμετρήσει ως προς τον αριθμό και την κλίμακα τις τρομοκρατικές επιθέσεις που είχαν γίνει, όταν ήταν ο πατήρ Μητσοτάκης πρωθυπουργός ή όταν και ο ίδιος ήταν Υπουργός, θα αναθεωρήσει αυτή τη δήλωσή του, η οποία νομίζω έχει χρησιμότητα ημέρας και τίποτα παραπάνω. Αν κανείς καθίσει και σκεφτεί ψύχραιμα και ανακαλέσει στη μνήμη του ποια ήταν η κατάσταση και σε αυτό τον τομέα επί προηγούμενων κυβερνήσεων, νομίζω ότι θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι είναι μία τοποθέτηση άνευ ουσίας και νομίζω και άχρηστη για τους αντιπολιτευτικούς λόγους για τους οποίους την εμπνεύστηκε ο κ. Μητσοτάκης ή κάποιος συνεργάτης του.
Πάντως και ο αρμόδιος Υπουργός, ο κ. Τόσκας μίλησε για κενά στα θέματα της ασφάλειας, τα οποία θα πρέπει βεβαίως να αντιμετωπιστούν, είπε. Όμως πρόκειται για μία παραδοχή. Έτσι;
Να πούμε καταρχήν το εξής. Είναι αδύνατο οποιαδήποτε τέτοιου τύπου ασύμμετρη απειλή να την προβλέψεις και να την αποτρέψεις. Δηλαδή τι θα έπρεπε να λένε οι πολίτες στη Γερμανία, στη Γαλλία, στη Βρετανία, οπού εκεί πέρα έχουμε επιθέσεις πάρα πολύ μεγαλύτερες. Συνεπώς νομίζω η συνταγή για αυτά τα πράγματα πέρα των μέτρων ασφαλείας είναι και η πολιτική απομόνωση. Και πολιτική απομόνωση δεν είναι μόνο να καταδικάζεις απλώς αυτή την ενέργεια, η οποία είναι επαχθής και καταδικαστέα, είναι και να μην ανοίγεις διάλογο με αυτούς,
Ακριβώς αυτό.
Διότι αντιλαμβάνεστε ότι αυτό αυτούς τους κύκλους τους διευκολύνει.
Τους τροφοδοτεί.
Τους βάζει στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης της πολιτικής σκηνής.
Να μην τους κάνεις συμμέτοχους στο πολιτικό παιχνίδι.
Εδώ έχουμε ένα ολίσθημα. Διότι κάποιοι προσπάθησαν να μετατρέψουν τη συζήτηση περί της επίθεσης στον πρώην πρωθυπουργό, του οποίοι εμείς ήμασταν και είμαστε σε αντίπερα πολιτική όχθη, σε συζήτηση για τις πολιτικές του απόψεις. Αυτό το θεωρώ ένα ολίσθημα ανεπίτρεπτο.
Από όποια μεριά και να έγινε ήταν
Ανεπίτρεπτο ολίσθημα.
Δεν ήταν απλώς ανοησία, ήταν ζημιά, πολύ μεγάλη ζημιά.
Ας αλλάξουμε θέμα. Κ. Υπουργέ, μήπως ο πρωθυπουργός βιάστηκε πολύ να μιλήσει για γραβάτα. Μήπως βιάστηκε και να βάλει ψηλά τον πήχη και εν πάση περιπτώσει δεν είναι κακό και επιζήμιο να δίνετε ελπίδες στο λαό ότι κάτι θα γίνει αύριο, μεθαύριο, αντιμεθαύριο και τελικά να μη γίνεται. Δηλαδή δεν είστε και υποχρεωμένοι να προβλέπετε κάποια πράγματα;
Έτσι κι αλλιώς είμαστε και εμείς και ο λαός απαιτητικοί από τις εξελίξεις, από τον εαυτό μας και από τις πράξεις και τις πολιτικές πρωτοβουλίες, που πρέπει να λάβουμε για να εξαντλήσουμε τις όποιες διπλωματικές δυνατότητες. Βάζουμε, λοιπόν, πάντα τον πήχη εκεί που πρέπει να εξαντληθούν οι δυνατότητες και της χώρας αλλά και των εταίρων μας.
Γιατί τα παρουσιάζετε ως βεβαιότητα αυτά όμως κάποιες φορές.
Όχι δεν υπάρχει βεβαιότητα, υπάρχει όμως αισιοδοξία. Εμείς θέλουμε στις 15 Ιουνίου να υπάρχει λύση. Όπως καταλαβαίνετε, αν δεν υπάρξει εκεί, θα πάει στις 22, που μαζεύονται οι ηγέτες.
Θα πάει στη Σύνοδο Κορυφής.
Νομίζω ότι έχει ξαναγίνει στην Ευρώπη και με αυτή την έννοια θα το αποδραματοποιούσα κιόλας προσωπικά, αλλά το ζήτημα είναι ότι εδώ πέρα υπάρχουν δύο επιλογές, ή εκθέτεις τα προβλήματα πάνω στο τραπέζι ή για το χρέος για παράδειγμα αρχίζεις και μιλάς για πιστοποιητικά βιωσιμότητας και χαμηλώνεις εντελώς τον πήχη με την προσδοκία να περνάς συνέχεια τα ανάλογα, αν δεν τα καταφέρνεις προς τα εκεί.
Έχετε την εκτίμηση ότι η στάση του Σόιμπλε, ας πούμε, έχει να κάνει και με το ότι στην Ελλάδα είναι μία κυβέρνηση της αριστεράς;
Ο Σόιμπλε είναι ένας πολιτικός αντίπαλος για την ελληνική κυβέρνηση.
Από χέρι.
Και αυτό είναι μία πραγματικότητα που θα πρέπει να συνηθίσουμε να τη διατυπώνουμε με ψυχραιμία. Αυτή είναι η πραγματικότητα στην Ευρώπη. Έχει και αντίπαλες πολιτικές ομάδες, έχει διαφορετικές αντιλήψεις για την πορεία της, για το πώς οι θεσμοί της πρέπει να λειτουργούν, για το ποιες οικονομικές πολιτικές πρέπει να εφαρμόζονται και ο Σόιμπλε βρίσκεται στην αντίπερα όχθη από την αντίληψη, που εμείς πρεσβεύουμε.
Αυτό σημαίνει ότι θέλει να σας βάλει εμπόδια. Δηλαδή για παράδειγμα εσείς έχετε ένα σχέδιο, να τελειώσει η συμφωνία, να μπει το ΔΝΤ σε αυτή τη φάση, να μπείτε στην ποσοτική χαλάρωση, να βγείτε δοκιμαστικά στις αγορές κλπ. Αυτό είναι ένα χρονοδιάγραμμα, ένας οδικός χάρτης. Θέλει να βάλει εμπόδια, επειδή είστε αριστερά και ως εκ τούτου να προκληθούν πολιτικές εξελίξεις;
Πολιτικές εξελίξεις δεν είναι σε θέση κανένας να προκαλέσει, παρά μόνο το ίδιο το κυρίαρχο το κοινοβούλιο και ο λαός και η χώρα έχει σταθερή κυβέρνηση τετραετίας, η οποία θα βγάλει τη χώρα από την κρίση.
Ό,τι και αν γίνει;
Είναι προφανές ότι κάποιοι δεν αισθάνονται και πολύ βολικά με την ιδέα ότι υπήρξε μία αριστερή προοδευτική διακυβέρνηση, η οποία και τα δημοσιονομικά εξισορρόπησε και θεσμούς νέου κοινωνικού κράτους οικοδομεί και την οικονομία ξαναβάζει σε κίνηση και τη χρηματοδότηση της χώρας αποκαθιστά. Αυτό είναι ένα παζλ γεγονότων, το οποίο ενώπιον των γερμανικών εκλογών δεν συνθέτει μία βολική πραγματικότητα προεκλογική. Διότι η δική μας διακυβέρνηση ήρθε και αμφισβήτησε συνολικά το δόγμα επιβολής πολιτικής, το οποίο υπήρξε τα προηγούμενα έτη. Κάποια πράγματα καταφέραμε να τα βγάλουμε από τις πλάτες του ελληνικού λαού, κάποια άλλα δεν καταφέραμε. Και όταν ξαναζητήσαμε τη λαϊκή εντολή και μέχρι τώρα
Την εξασφαλίσατε.
Την εξασφαλίσαμε και δεν έχουμε πει ότι υιοθετούμε την πατρότητα του προγράμματος. Υιοθετούμε βεβαίως και με περηφάνεια την επιλογή του να καταλήξουμε σε μία συμφωνία. Η οποία συμφωνία προφανώς και δεν έχει εξ ολοκλήρου τη δική μας αντίληψη μέσα. Δεν έχει όμως και την αντίληψη του αντισυμβαλλόμενου.
Ωστόσο την εφαρμόζετε. Υποψιάζεστε μήπως σε αυτή τη φάση και εν όψει της 15ης Ιουνίου ότι μπορεί να υπάρχει κάποια συμπαιγνία μεταξύ Γερμανικού Υπουργείου Οικονομικών και ΔΝΤ, ώστε να υπάρξει κάποια ρύθμιση, να μπει χωρίς χρηματοδότηση στο πρόγραμμα, ως παρατηρητής κλπ.
Πρέπει εμείς που κατέχουμε και δημόσια αξιώματα να είμαστε λιγάκι προσεκτικοί, όταν μιλάμε για προθέσεις. Θα μιλήσουμε όμως για τα γεγονότα. Τα γεγονότα είναι ότι το ΔΝΤ θεωρεί τον εαυτό του χρήσιμο στο ελληνικό πρόγραμμα για δύο κυρίως λόγους. Διότι έχει την αρτιότητα τη τεχνοκρατική, ξέρει να υπολογίζει τους αριθμούς, πράγμα που -επιτρέψτε μου να πω- δεν έχει επιβεβαιωθεί από την εξέλιξη των πραγμάτων.
Πέφτει έξω συχνά.
Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι είναι διαρκής υποστηρικτής της αναδιάρθρωσης του χρέους. Δεν φάνηκε όμως αυτό.
Ούτε από τη μεριά του.
Στην ιστορική καμπή, στην οποία ακριβώς το ζήτημα του ελληνικού χρέους βρίσκεται επί τάπητος και τη στιγμή που καίει, φάνηκε ότι δεν το θέτει ως προτεραιότητα. Και εδώ πέρα έχουμε ένα φαινόμενο στο οποίο δύο μεριές, οι οποίες υποτίθεται ότι διαφωνούν ριζικά, δηλαδή το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών και το ΔΝΤ, επί του ζητήματος του ελληνικού χρέους να συμφωνούν στο ένα και εξής, καλύτερα να καθυστερήσουμε. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δεν είναι μία πραγματικότητα, την οποία η ελληνική πλευρά μπορεί να αποδεχθεί.
Αυτή η ανάλυσή σας δεν μπορεί να μας κάνει αισιόδοξους.
Δεν θα σας έκανε αισιόδοξους, εάν οι προαναφερόμενοι και οι παράγοντες για τους οποίους συζητάμε, δηλαδή το ΔΝΤ και το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών ήταν μόνοι τους στη διαπραγμάτευση. Δεν είναι αυτή όμως η πραγματικότητα.
Και η άλλη πλευρά είναι τέτοια, είναι ικανή ώστε να σύρει τα πράγματα προς την κατεύθυνση που εκείνη επιθυμεί;
Μα η άλλη πλευρά δεν είναι η Ελλάδα μόνο, η άλλη πλευρά είναι συνολικά η Ευρώπη.
Δεν ξέρω αν είναι συνολικά η Ευρώπη, είναι κάποιο μέρος της Ευρώπης, ο νότος κτλ.
Αυτό όμως δεν ήταν δεδομένο ούτε ήταν η πραγματικότητα η οποία παραλάβαμε, δόθηκε πολύ μεγάλη μάχη για να χτιστούν αυτές οι συμμαχίες. Για να καταφέρει η Ελλάδα να έχει ακόμα και στο στρατόπεδο πολιτικών αντιπάλων ανθρώπους που κατανοούν ότι εδώ έχει γίνει μία προσπάθεια και ότι προτεραιότητα είναι για αυτή τη χώρα αυτή τη στιγμή να φύγει οποιαδήποτε αβεβαιότητα από τον ορίζοντα.
Εκείνο που σας ρωτώ είναι τι είναι εκείνο που μας κάνει να πιστεύουμε βασίμως ότι μεθαύριο αυτή η αντίληψη, η οποία μας ευνοεί θα κυριαρχήσει και θα απομονώσει την άλλη.
Πάντα όταν μπαίνεις στη μάχη, μπαίνεις με πίστη στις δυνάμεις σου, με σχεδιασμό για την ενίσχυση και την διεύρυνση των συμμαχιών τις οποίες έχεις. Αυτό κάνουμε και εμείς, αυτό φαίνεται και αποτυπώνεται, αν θέλετε αποτυπώνεται όχι μόνο στις τοποθετήσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, αποτυπώνεται και στις τοποθετήσεις πολιτικών δυνάμεων μέσα στην ίδια τη Γερμανία.
Ναι βέβαια και μερίδα μεγάλη του γερμανικού τύπου.
Είναι η πρώτη φορά που το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών δέχεται ανοιχτή κριτική για την κατάσταση στην Ελλάδα και απ’ οτι βλέπετε και εσείς και παρακολουθείτε και ρεπορτάζ φαντάζομαι, πιστεύω και είμαι βέβαιος, εδώ πέρα είναι η πρώτη φορά που το Γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών δέχεται κριτική μέσα στη Γερμανία και κάθε φορά επιλέγουν να κάνουν κριτική στην ελληνική κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις.
Μάλιστα αυτό είναι άλλη ιστορία. Να σας ρωτήσω για να φύγουμε από το θέμα αυτό, μπορείτε να μας πείτε έτσι επιγραμματικά τι είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε το λιγότερο ας πούμε, τι είμαστε διατεθειμένοι να δεχτούμε μεθαύριο.
Κοιτάξτε οποιαδήποτε λύση προταθεί και διατυπωθεί θα πρέπει να διασφαλίζει ότι η Ελλάδα επανέρχεται σε μία κατάσταση κανονικότητας ως προς τη χρηματοδότηση. Και η κανονικότητα για τις χώρες μέλη της ζώνης του ευρώ είναι η συμμετοχή στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Δηλαδή η εγγύηση εντός εισαγωγικών της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ότι θα μπορεί να παρεμβαίνει στη δευτερογενή αγορά ομολόγων.
Δηλαδή μου λέτε ότι αν μεθαύριο ο Ντράγκι έλεγε ότι εμένα μου αρκεί αυτό που συμφωνήθηκε για να σας βάλω στην ποσοτική χαλάρωση είμαστε οκ, είμαστε εντάξει;
Αυτό νομίζω ότι θα είναι ένα πάρα πάρα πολύ σημαντικό σήμα προς τις χρηματαγορές συνολικά. Δηλαδή τα ελληνικά ομόλογα θα πάψουν να είναι αντικείμενο μιας επισφαλούς επένδυσης ή ενός τζόγου αντίστοιχου του χρηματιστηριακού και θα είναι επενδύσεις, οι οποίες μακροχρόνια θα έχουν σταθερές αποδόσεις.
Είστε σαφείς. Πάμε τώρα στα δικά σας, στα πιο δικά σας. Να σας ρωτήσω, είδαμε ότι στείλατε δεύτερη επιστολή μετά από εκείνη των αρχών του χρόνου στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, που τους ζητάτε χρονοδιάγραμμα, χρονοδιάγραμμα διαδικασιών σε ότι αφορά την αδειοδότηση. Δεν έχετε λάβει ακόμα απάντηση υποθέτω.
Δεν έχω λάβει αλλά θα καταθέσω την αισιοδοξία μου διότι έχουμε κάποια πληροφόρηση και νομίζω ότι εντός πάρα πολύ λίγων ημερών θα υπάρξει η σχετική και τυπική απάντηση από την μεριά του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.
Πάντως στην πρώτη επιστολή σας δεν είχατε πάρει ούτε τυπική απάντηση.
Όχι δεν είχα πάρει αλλά ας μην σταθούμε σε αυτό. Η πρώτη επιστολή είχε σταλεί στα τέλη του Γενάρη, εντάξει πέρασε κάποιος χρόνος που κατά τη γνώμη μου δεν έπρεπε να έχει περάσει. Εν πάση περιπτώσει νομίζω εδώ που είμαστε όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτή τη διαδικασία και οι έχοντες την ευθύνη και την πολιτική και την κατά το νόμο ευθύνη θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Ναι μπορείτε να μας πείτε έτσι περίπου, χρονοδιαγραμματικά δηλαδή που το βλέπετε;
Νομίζω αυτή την ερώτηση πρέπει να την κάνετε στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης.
Τι οσμίζεστε;
Εγώ θα σας πω το εξής όμως και θα το υπογραμμίσω ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν όλες οι δυνατότητες στο ελληνικό δημόσιο συσσωρευμένες για να διεξαχθεί πάρα πολύ γρήγορα ο διαγωνισμός. Διότι έχω ακούσει πράγματα πραγματικά απερίγραπτα. Έχω ακούσει εκ νέου ερωτηματικά για το σχεδιασμό της δημοπρασίας . Ο ομιλών δεν κάθισε με τους συνεργάτες του να κοιτάει το ταβάνι ή τον ουρανό ένα απόγευμα και να σκεφτούμε μία μέθοδο δημοπρασίας. Απευθυνθήκαμε στους ειδικούς επιστήμονες που έχει η χώρα μας, στους λαμπρούς επιστήμονες.
Και τουλάχιστον ο τρόπος που έγινε δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν.
Δε νομίζω ότι βρέθηκε κάποιος να πει ότι η διαδικασία αυτή καθ’ αυτή ως προς την εσωτερική της συνοχή, το σχεδιασμό της και το αποτέλεσμά της και την καθαρότητά της και την αμεροληψία της είχε κάποιο πρόβλημα, ουδείς.
Όχι δεν ασκήθηκε κριτική επ’ αυτού, σε άλλα θέματα.
Το μόνο πράγμα για το οποίο συζητάω, το οποίο είναι επισφαλές νομικά κατά τη γνώμη μου, πρωτοφανές και έχει δημιουργήσει το νομικό κενό για το οποίο συζητάμε αυτή τη στιγμή, ήταν η μεταφορά των αρμοδιοτήτων άπαξ στη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης. Άρα όλα τα πράγματα είναι στη θέση τους, νομίζω ότι αν υπάρχει βούληση υπάρχει και ο τρόπος.
Υπάρχει βούληση λέτε;
Θα μπορούμε νομίζω πάρα πολύ σύντομα να την απαντήσουμε με σαφήνεια και αυτή την ερώτηση.
Σχετικά με τον αριθμό των αδειών επειδή γίνεται μεγάλη κουβέντα και ακούστηκαν πάρα πολλά, βλέπετε να καταλήγει κάπου το πράγμα;
Κοιτάξτε να δείτε, από τη μία υπάρχει πολιτική σκοπιμότητα νομίζω σε ένα μέρος του πολιτικού φάσματος και από την άλλη υπάρχει και η πραγματικότητα, η οποία είναι λίγο πεισματάρα, η οποία λέει ότι το φάσμα είναι πεπερασμένο, η οποία λέει ότι θα πρέπει να αναβαθμίσουμε το σήμα ως προς την πυκνότητά του για να το πω απλά και την ποιότητα του, ούτως ώστε να μπορεί να απολαμβάνει ο πολίτης ένα αξιόπιστο και καλό προϊόν. Και εν πάση περιπτώσει υπάρχουν και οι εκκρεμότητες της κατανομής των συχνοτήτων μεταξύ της Ελλάδας και των γειτονικών χωρών, με τις οποίες βρισκόμαστε σε διαπραγμάτευση αυτό τον καιρό. Υπάρχει η νομική υποχρέωση κατά την ευρωπαϊκή νομοθεσία να αποδώσουμε το δεύτερο ψηφιακό μέρισμα, ένα κομμάτι δηλαδή του φάσματος των συχνοτήτων στην κινητή τηλεφωνία το 2020.
Αν δεν κάνω λάθος όμως είπατε ότι είστε διατεθειμένοι να δείτε με μεγαλύτερη ελαστικότητα το θέμα του αριθμού.
Απολύτως και το επαναλαμβάνω και από τη συχνότητα σας και την εκπομπή σας και λέω ότι εμείς προσερχόμεθα σε αυτό το διάλογο με τη θέση ότι τέσσερα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας είναι η χωρητικότητα και η ασφαλής ως προς το φάσμα και η οικονομικά βιώσιμη. Από κει και πέρα και άλλες απόψεις είμαστε έτοιμοι να τις ακούσουμε και να καταλήξουμε πάρα πολύ γρήγορα να πάμε στη Βουλή, να ψηφίσουμε με τη σύμφωνη γνώμη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης για τον αριθμό των αδειών να προχωρήσει αυτή η ιστορία. Νομίζω οι απόψεις οι οποίες κομίστηκαν στο τραπέζι της συζήτησης στην αρχή αυτής της ιστορίας, όταν ξεκινούσαν από την αξιωματική αντιπολίτευση, οι οποίες έλεγαν ότι είναι άπειρα τα κανάλια, ότι δε χρειάζονται αδειοδοτήσεις είναι πλέον στο κάλαθο των αχρήστων και κανείς δεν ασχολείται με αυτές.
Τώρα να σας προβοκάρω λιγάκι. Είχατε πει και από εδώ και στη δική μας συχνότητα ότι για το μεσοδιάστημα θα πληρώσουν οι άνθρωποι. Δηλαδή ώσπου να δοθούν οι άδειες από τότε που ακυρώθηκε ο διαγωνισμός έως τώρα που θα ή τότε που θα, θα πληρώσουν οι άνθρωποι, δε θα είναι στο τζάμπα.
Κοιτάξτε αυτό θα έπρεπε να γίνει.
Ναι αλλά πως;
Αυτό είναι αρμοδιότητα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Διότι το Υπουργείο δεν μπορεί να προβεί σε διαπιστωτική ως προς την πανελλαδική εμβέλεια πράξη.
Επομένως γιατί το είχατε πει εσείς πρώτα πρώτα αυτό;
Το είχα πει προσδοκώντας ότι το νέο ΕΣΡ θα προστρέξει και βεβαίως με τη συνηγορία τη δική μας να προβεί σε αυτή την ενέργεια.
Το ζητήσατε;
Νομίζω ότι δεν μπορεί να περάσει από το μυαλό κανενός από τους ακροατές μας ότι ο ομιλών πάει να χαριστεί, να το στρίψει ως προς τις οφειλές των ιδιοκτητών των καναλιών.
Αλλά το αφήσατε ίσως θα μπορούσε να πει κανείς για να μην οξύνετε τα πράγματα, να μην προχωρήσετε σε αντιδράσεις.
Εμείς κινούμαστε μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που ορίζει το σύνταγμα και ο νόμος. Όταν είχαμε στα χέρια μας το νομικό κενό της μη αδειοδότησης προχωρήσαμε στην…
Στην αδειοδότηση
Στη διαδικασία. Το Σύνταγμα παραβιάζονταν για 30 συναπτά χρόνια και επιχειρήσαμε να εφαρμόσουμε και το τυπικό του γράμμα. Ήταν μία απόφαση οριακή στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Σύμφωνοι, σας μιλώ για μία παρέμβασή σας, για μία δέσμευση σας ότι για το μεσοδιάστημα θα πληρώσουν και δεν είναι πλέον μικρό το διάστημα αυτό.
Όχι δεν είναι, είναι από τις αρχές του ’16.
Μεγάλο ναι.
Νομίζω ότι θα πρέπει μαζί με το ΕΣΡ πάρα πολύ γρήγορα να έχουμε και εκεί πέρα εξελίξεις, οι οποίες να καλύπτουν και το μεσοδιάστημα.
Φαντάζομαι θα το ζητήσετε ή θα τους το υπενθυμίσετε.
Η θέση μας αυτή είναι διαρκής.
Μάλιστα. Ο κύριος Νίκος Παππάς, Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Και εγώ.
Καλή σας ημέρα.
Καλημέρα. Γειά σας.