«Η ΝΔ θέλει να επαναλάβει την καταστροφή του 2012-2014»
Την ψυχραιμία όλων στην εξωτερική πολιτική ζητά, μέσω της «Νέας Σελίδας», ο Νίκος Παππάς, τονίζοντας ότι «οφείλουμε στην πατρίδα μας να πρωταγωνιστήσουμε σε μια προσπάθεια συνεργασίας, αλληλοσεβασμού αλλά και συνανάπτυξης στα Βαλκάνια». Παράλληλα, ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης αναλύει τις προτεραιότητες της κυβέρνησης για την περίοδο μετά το τέλος του προγράμματος και επισημαίνει ότι οι επόμενες εκλογές θα κριθούν στο πεδίο «πρόοδος εναντίον συντήρησης» από τη μια και «κοινωνική δικαιοσύνη έναντι ασύδοτου ακροδεξιού νεοφιλελευθερισμού» από την άλλη.
Στα πασχαλινά τραπέζια κυριάρχησαν οι συζητήσεις για τα ελληνοτουρκικά. Οι πολίτες φοβούνται ένα θερμό επεισόδιο...
Δεν ξέρω για τα πασχαλινά τραπέζια, αλλά οφείλω να υπογραμμίσω ότι το συγκεκριμένο θέμα κυριαρχεί -με μεγάλες δόσεις υπερβολής, θα μου επιτρέψετε να πω- στα τηλεοπτικά ενημερωτικά πάνελ. Κι αυτό ενώ, όπως είναι γνωστό, η εξωτερική πολιτική πρέπει να συζητείται ψύχραιμα, υπεύθυνα και σοβαρά. Στην παρούσα φάση η Ελλάδα δηλώνει με σαφήνεια αλλά και με ένταση, όπου απαιτείται, τις δίκαιες θέσεις της. Και έχει στο πλευρό της συμμάχους και εταίρους.
Οφείλω να πω ότι παρακολουθούμε την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή με ψυχραιμία. Οσον αφορά στη γείτονα, βρισκόμαστε σε εγρήγορση απέναντι σε κινήσεις μιας ηγεσίας που χαρακτηρίζεται από έντονη νευρικότητα, καθώς αντιμετωπίζει, όπως έχει τονίσει και ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς, εσωτερική αμφισημία, ταλάντευση, αντίφαση. Η Ελλάδα, σεβόμενη το διεθνές δίκαιο, με κύρος και ισχυρές πλέον συμμαχίες, πατά γερά στα πόδια της, δεν έχει βλέψεις που βλάπτουν τρίτους και παραμένει ένας καλός γείτονας. Το ίδιο συστήνουμε και στους γείτονές μας.
Είδαμε από τη μια τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών να ρίχνουν τους τόνους της αντιπαράθεσης με την Τουρκία κι από την άλλη τον υπουργό Αμυνας να είναι ιδιαίτερα οξύς. Αυτή η διαφορά ρητορικής είναι άνευ ουσίας;
Καταλαβαίνω την ανάγκη ορισμένων να βγάλουν ειδήσεις περί διαφοροποιήσεων και κρίσεων. Καταλαβαίνω και το άγχος εκείνων που δίνουν πολιτική έγκριση σε ορισμένα από τα πρωτοσέλιδα αλλά και εκείνων που «ζουν» στα οπισθόφυλλα των εφημερίδων και επιθυμούν να γίνουν αρεστοί σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα. Ωστόσο, θεωρώ ότι η διαφορά ρητορικής, αν αποδεχτώ τον όρο που δίνετε, έγκειται στο διαφορετικό ταμπεραμέντο των διαφόρων προσώπων. Οπως και να ’χει, η εξωτερική πολιτική χαράσσεται από το υπουργείο Εξωτερικών, κατ’ εντολήν του πρωθυπουργού. Και ο θεσμικός ρόλος των δύο υπουργείων, του Εξωτερικών και του Εθνικής Αμυνας, είναι συγκεκριμένος. Με βεβαιότητα σας λέω ότι το ένα υπουργείο δεν μπαίνει στα χωράφια του άλλου.
Η διαπραγμάτευση για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ φτάνει σε κρίσιμη καμπή. Τι έχει να κερδίσει η Ελλάδα από έναν συμβιβασμό;
Ως χώρα έχουμε να κερδίσουμε πολλά σε διπλωματικό, εθνικό και οικονομικό επίπεδο. Ενας συμβιβασμός που εξομαλύνει τις σχέσεις μας με την ΠΓΔΜ θα είναι προς το συμφέρον και των δύο. Υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες συνανάπτυξης με τους Βαλκάνιους γείτονές μας. Αν συνυπολογίσουμε επίσης τη συγκυρία αλλά και τη νευρικότητα της Τουρκίας, έχουμε έναν ακόμη λόγο να επιδιώκουμε το κλείσιμο όσο το δυνατόν περισσότερων μετώπων στην εξωτερική μας πολιτική. Δεν έχουμε, επίσης, την πολυτέλεια να σπαταλάμε διπλωματικό και πολιτικό κεφάλαιο.
Βεβαίως, αυτό δεν σημαίνει υποχώρηση από τις εθνικές μας θέσεις, όπως έχουν διαμορφωθεί μέσα στα χρόνια, ή έλλειψη αισθήματος εθνικής ευθύνης. Οφείλουμε όμως, το οφείλουμε κυρίως στην πατρίδα μας, να παίξουμε τον ρόλο που μας αρμόζει στην ευρύτερη περιοχή. Είμαστε δύναμη σταθερότητας και δημοκρατίας και έχουμε χρέος να πρωταγωνιστήσουμε σε μια προσπάθεια που θα διασφαλίσει ένα περιβάλλον καλής γειτονίας, συνεργασίας, αλληλοσεβασμού αλλά και συνανάπτυξης.
Πιστεύετε ότι τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης θα έχουν εκλογικό κόστος ή όφελος στο ενδεχόμενο μιας επίλυσης του ονοματολογικού;
Δεν είμαστε μια κυβέρνηση που αφήνει τα ζητήματα να λιμνάζουν, που δεν σπάει αυγά, που επιλέγει την αδράνεια. Είμαστε μια κυβέρνηση που αγωνίζεται να βάλει τάξη -και τα καταφέρνει- σε μια χώρα όπου η πολιτική και οι πολιτικοί εξυπηρετούσαν όχι τους πολίτες, αλλά συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Αυτά τελείωσαν. Ο κόσμος βλέπει και καταλαβαίνει.
Σεβόμαστε βαθιά τις πατριωτικές ευαισθησίες των Ελλήνων, ιδίως των Μακεδόνων. Και πιστεύουμε βαθιά ότι είναι προς το συμφέρον της Μακεδονίας μας να λυθεί το πρόβλημα. Η Μακεδονία και η Θεσσαλονίκη ειδικά ήταν παραδοσιακά κόμβος για τα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη. Αυτό τον ρόλο τον έχασε λόγω Ψυχρού Πολέμου και αργότερα λόγω λανθασμένων επιλογών. Ηρθε η ώρα να τον κατακτήσει εκ νέου. Δεν έχει τίποτα και κανέναν να φοβηθεί.
Οσοι σήμερα επιλέγουν την οδό της ανευθυνότητας, αφού άρχισαν από την εθνικά υπεύθυνη πάγια θέση υπέρ της επίλυσης του ζητήματος και στη συνέχεια πέρασαν ακριβώς απέναντι και μιλούν για μια «άλλη συγκυρία», έχουν βαριά ευθύνη.
Αναφέρεστε στον κ. Μητσοτάκη προφανώς...
Αναφέρομαι στον κ. Μητσοτάκη, που μετατράπηκε σε αρχηγό μικροπολιτικών επιδιώξεων. Κι αυτός είναι ένας μετριοπαθής χαρακτηρισμός, αν τον συγκρίνουμε με αυτόν που χρησιμοποιούν για τον κ. Μητσοτάκη ακόμα και στελέχη που δεν ανήκουν στην Αριστερά, τα οποία τον κατηγορούν ότι κατάντησε πρόεδρος ενός τέως πρωθυπουργού και ενός νυν αντιπροέδρου.
Μπορεί να μιλά η κυβέρνηση για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια όσο παραμένουν ψηφισμένα τα μέτρα και τα αντίμετρα του 2019 και του 2020;
Η ολοκλήρωση του προγράμματος θα σημάνει το τέλος της επιτροπείας και της συμπίεσης του προϋπολογισμού. Τα συμφωνημένα μέτρα και αντίμετρα έχουν μηδενικό άθροισμα. Θυμίζω ότι ΝΔ και ΔΝΤ πίεζαν για να δεχτούμε καθαρά νέα μέτρα για το 2019 και το 2020 χωρίς αντίμετρα. Αρα, ναι, μπορούμε να μιλάμε για καθαρή από νέα μέτρα έξοδο. Προφανώς, η επόμενη μέρα δεν σημαίνει το τέλος της κρίσης, αλλά θα αυξήσει τους βαθμούς ελευθερίας στην άσκηση πολιτικής.
Για την έξοδο από τα μνημόνια έχουμε εξασφαλίσει την ύπαρξη «μαξιλαριού», το οποίο διεκδικήσαμε και πετύχαμε, που θα στηρίξει την προσπάθειά μας. Και, επίσης, ως το 2019 υπάρχει αρκετός χρόνος για να ξαναδούμε μερικά πράγματα. Ας μην βιάζονται ορισμένοι να ποντάρουν τα λεφτά τους κόντρα σε μια κυβέρνηση που ξέρει να κάνει διαπραγματεύσεις και να κερδίζει πράγματα για τον λαό.
Μετά το τέλος του προγράμματος απομένει περίπου ένας χρόνος για την ολοκλήρωση της τετραετίας. Ποιες θα είναι οι σημαντικότερες πολιτικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης εκείνη την περίοδο;
Το ποιες παρεμβάσεις επιλέγουμε και υλοποιούμε εμείς το έχουμε δείξει ενώ βρισκόμαστε ακόμα σε καθεστώς επιτροπείας. Από τις ΤΟΜΥ, τις Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα ζεστά σχολικά γεύματα και τα επιδόματα υπέρ εκείνων που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη μέχρι τις αλλαγές στο Δημόσιο για τη μείωση της γραφειοκρατίας και τη διευκόλυνση των συναλλαγών των πολιτών με τις υπηρεσίες. Η αλλαγή του Συντάγματος είναι επίσης πλέον στην ημερήσια διάταξη του πολιτικού διαλόγου. Μεγάλες επενδύσεις στις τηλεπικοινωνιακές και άλλες υποδομές θα βελτιώσουν τη ζωή των πολιτών αλλά και θα βοηθήσουν τη χώρα να κατακτήσει τον νέο ρόλο της στην περιοχή.
Φυσικά, το ορόσημο του ερχόμενου Αυγούστου συνιστά μια τομή στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Με αυτό το δεδομένο, εργαζόμαστε συγκροτημένα, μεθοδικά και με απόλυτη αίσθηση αυτού του ιστορικού καθήκοντος που μας έχει αναθέσει ο λαός. Αυτή την περίοδο επεξεργαζόμαστε το αναπτυξιακό σχέδιο της επόμενης μέρας. Οχι επειδή μας το ζήτησαν κάποιοι, αλλά γιατί ξέρουμε ότι κρατάμε το «αύριο» στα χέρια μας. Κι αυτό το «αύριο» θα διορθώσει πρώτα και κύρια τις αδικίες σε βάρος των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων.
Εσείς ποιο πιστεύετε ότι θα είναι το βασικότερο δίπολο των επόμενων εκλογών;
Στην ολοκλήρωση της πρώτης τετραετίας της κυβέρνησης η Ελλάδα θα είναι μια διαφορετική χώρα. Με την ανεργία σχεδόν 10 μονάδες κάτω από το ρεκόρ Σαμαρά του 27%, με λειτουργικό δημόσιο τομέα, ελκυστική στις επενδύσεις και με ισχυρούς πυλώνες κοινωνικού κράτους. Με τα μνημόνια να είναι πίσω μας, το φθινόπωρο του 2019 οι εκλογές θα κριθούν στο «πρόοδος εναντίον συντήρησης» από τη μια και στο «κοινωνική δικαιοσύνη έναντι ασύδοτου ακροδεξιού νεοφιλελευθερισμού» από την άλλη.
Η ΝΔ, καθώς έχει ασπαστεί το λεγόμενο success story του Σαμαρά, θα ζητήσει την ψήφο του λαού για να κάνει ξανά όσα έκανε το 2012-2014. Το έγραψε ευθαρσώς ο πρώην πρωθυπουργός στο άρθρο του στην «Καθημερινή». Θα ζητήσει ψήφο για να μας γυρίσει στην ύφεση και στη συγκάλυψη σκανδάλων. Και ο λαός θα κρίνει. Οπως έκρινε το 2015, δύο φορές στην εθνική κάλπη και μία στο δημοψήφισμα.
Η αντιπολίτευση και μέρος του Τύπου ισχυρίζονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί θεσμική εκτροπή διότι έχει χάσει τη λαϊκή νομιμοποίηση. Τι απαντάτε;
Είναι η ίδια αντιπολίτευση και ο ίδιος Τύπος που κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ για όλα τα δεινά. Είτε τους αρέσει είτε όχι, η Ελλάδα γυρίζει σελίδα. Και η νέα εποχή δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει γενναίες τομές στο θεσμικό πλαίσιο, γενναίες τομές και στο Σύνταγμα. Για εμάς, η θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους, η εμβάθυνση της δημοκρατίας και η αποκατάσταση των αδικιών αποτελούν τη μεγάλη μας προτεραιότητα. Γι’ αυτό και έχουμε ανοίξει έναν διάλογο, τον οποίο συνεχίζουμε, με βάση τους κοινοβουλευτικούς κανόνες, ώστε να μπορέσουν να επιτευχθούν οι μέγιστες δυνατές συναινέσεις και συγκλίσεις με δημοκρατικό και προοδευτικό πρόσημο.
Αλήθεια όμως, από πότε είναι θεσμική εκτροπή να μην υπάρχει το άρθρο 86 παρ. 3 και δεν είναι θεσμική εκτροπή το να υπάρχει; Ηρθε η ώρα των κρίσιμων αποφάσεων για όλους. Αλλο η αντιπολίτευση, άλλο η μικροπολιτική. Αλλο η χώρα, άλλο ο κομματικός χώρος. Αλλο ο πολίτης, άλλο η διάσωση πολιτικών στελεχών μέσω μεταγραφών και δημιουργίας τειχών προστασίας.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει την πρώτη θέση ξανά, προτιμάτε τον ίδιο κυβερνητικό εταίρο ή μια Κεντροαριστερά απαλλαγμένη από τα βαρίδια του παρελθόντος;
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κερδίσει τις εκλογές και οι ΑΝΕΛ θα είναι εκ νέου δυνάμει σύμμαχοι. Διλήμματα θα έχουν άλλοι το βράδυ των εκλογών. Οχι ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι συμμαχίες δεν χτίζονται ούτε με τα «αν» ούτε με «καπελώματα» μέσα από άρθρα σε κυριακάτικες εφημερίδες. Ο λαός θα αποφασίσει το 2019 τον δρόμο που θα ακολουθήσουμε.
Η διαδικασία για τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών άρχισε, αλλά ο έλεγχος του ΕΣΡ επί των φακέλων των υποψηφίων αργεί βασανιστικά. Τι συμβαίνει;
Το ΕΣΡ, σε μικρό χρονικό διάστημα, κατάφερε πράγματα που δεν έγιναν για χρόνια. Βεβαίως, έχουν περάσει τρεις μήνες από τότε που άρχισε η διαδικασία αδειοδότησης και στο διάστημα αυτό θα έπρεπε να έχουμε ήδη αποτελέσματα. Ωστόσο, ο έλεγχος που γίνεται είναι -όπως φαίνεται- ενδελεχής, με αποτέλεσμα να δικαιολογείται ως έναν βαθμό η καθυστέρηση. Ενας μήνας πάνω, ένας μήνας κάτω χωρίς άδειες δεν είναι τίποτα μπροστά στα τριάντα χρόνια ανομίας.
Πρόσφατα παρουσιάσατε ένα πλαίσιο για την προσέλκυση επενδύσεων στον οπτικοακουστικό τομέα. Σε τι στοχεύετε;
Θέσαμε ένα νέο σημείο εκκίνησης για έναν κλάδο που μπορεί να μας επιστρέψει πολλά: διαφήμιση για τη χώρα, θέσεις εργασίας, αναγέννηση του κλάδου των οπτικοακουστικών παραγωγών. Για φέτος έχουμε δεσμεύσει 75 εκατ. ευρώ και στοχεύουμε στα 450 εκατ. ευρώ ως το 2022 για τη χρηματοδότηση του πλάνου μας. Ενισχύουμε το 25% των επιλέξιμων δαπανών των εγκεκριμένων παραγωγών, ενώ θα πρέπει να γνωρίζετε ότι μιλάμε για δαπάνες που θα έχουν αποδεδειγμένα πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και, κατ’ επέκταση, θα έχουν φορολογηθεί εδώ. Για να καταλάβετε, σας λέω ότι, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία, στη Μεγάλη Βρετανία για κάθε 1 λίρα επιστροφής στην εταιρεία παραγωγής έχει ήδη δημιουργηθεί φορολογικό έσοδο 3,74 λιρών και στη Γαλλία για κάθε 1 ευρώ επιστροφής έχει ήδη δημιουργηθεί φορολογικό έσοδο ως 3,1 ευρώ.
Η Ελλάδα περνά σε μια νέα εποχή. Σε μια εποχή κατά την οποία θα «πρωταγωνιστεί» σε διάφορα πεδία.