Το ασφαλιστικό είναι η μεγάλη μάχη που έχει να δώσει η κυβέρνηση το επόμενο διάστημα. Είστε ικανοποιημένοι με τη μέχρι στιγμής ανταπόκριση της αντιπολίτευσης και των κοινωνικών εταίρων;
Η Ν Δ δεν έχει καταθέσει νέες προτάσεις. Συνεπώς συνεχίζει να υποστηρίζει τις προτάσεις που διατυπώνονταν με σαφήνεια στο κείμενο των θεσμών που μπήκαν στο δημοψήφισμα και απορρίφθηκαν. Αυτές τις προτάσεις υποστήριξε με φανατισμό. Άμεση κατάργηση του ΕΚΑΣ, κανένα ισοδύναμο για τη ρήτρα μηδενικού ελλείμματος, πάγωμα των συντάξεων καθόλου εθνική σύνταξη. Αν υπάρξουν καινούργιες, προσωπικά αμφιβάλλω, θα τις κρίνει ο κόσμος. Είδα πάντως ότι είναι φανατικά ενάντια στην προοπτική να συμβάλουν οι εργοδότες, ώστε να διατηρηθεί το επίπεδο των συντάξεων. Υπερακόντισαν των ίδιων των ενδιαφερομένων. Κομμάτια της αντιπολίτευσης επίσης διακατέχονται από άγχος υπεράσπισης του εγκληματικού PSI. Για τη στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ δεν θα πω κάτι αυτή τη στιγμή.
Φοβάστε απώλειες ή διαφοροποιήσεις στην ψηφοφορία στη Βουλή για το ασφαλιστικό;
Έχουμε πρόταση η οποία με πρόσθετους πόρους αποφεύγει περικοπές. Σταματάει την καταστροφή. Πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει πλειοψηφία ευρύτερη της κυβερνητικής για το ασφαλιστικό.
Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ εκτίμησε ότι η πρώτη αξιολόγηση μπορεί να διαρκέσει μήνες. Συμμερίζεστε αυτή την εκτίμηση θεωρείτε ίσως ότι όλα αυτά αποτελούν την πρώτη φάση των πιέσεων για νέα πρόσθετα μέτρα;
Ο καθένας όταν καταθέτει εκτιμήσεις οφείλει να τις τεκμηριώνει. Ίσως κάποιοι έχουν στο μυαλό τους εκ νέου ένα παιχνίδι καθυστερήσεων. Όμως η συμφωνία εφαρμόζεται, τα δημοσιονομικά αποτελέσματα είναι θετικά, συνεπώς η φαρέτρα όσων θέλουν να υπονομεύσουν αδειάζει.
Λαμβάνοντας αφορμή από τη συνέντευξη του επικεφαλής του ΤΑΙΠΕΔ, κ Πιτσιόρλα, η Αριστερά πρέπει να απεγκλωβίσει την κοινωνία από τον κρατισμό;
Δεν συμφωνώ. Το συμπέρασμα ότι φταίνε ο “κρατισμός” και το μεγάλο Δημόσιο για την κρίση δεν είναι συμπέρασμα που αφορά την Αριστερά. Το δε επιχείρημα ότι η Αριστερά εγκλώβισε τον κόσμο στον κρατισμό, είναι επιχείρημα που ακούγεται από τους σφοδρούς πολέμιούς της. Όλους όσοι απεύχονταν την αριστερή διακυβέρνηση. Προφανώς μια τέτοια ανάγνωση του παρελθόντος είναι απολύτως άστοχη. Η κακοδαιμονία ήταν ο «κρατικοδιαιτισμός» όσων είχαν πιάσει το κράτος πελάτη, με υπερτιμολογήσεις, απευθείας αναθέσεις και θαλασσοδάνεια. Και όσων νομίζουν ότι αυτό το κόλπο μπορεί να συνεχίζεται.
Συμφωνείτε ότι το κράτος δεν μπορεί να είναι παραγωγός προϊόντων;
Αυτό που ξέρω είναι ότι δύο δεκαετίες ακραίου νεοφιλελευθερισμού έδειξαν πως ο ιδιωτικός τομέας δεν μπορεί να καλύψει τις κοινωνικές ανάγκες. ιδιαίτερα όσον αφορά τις μεγάλες υποδομές. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα γενικευμένο. Και έχει επιπτώσεις πολιτικής. Σε μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες παρατηρείται το φαινόμενο να περνούν ξανά σε δημόσιο έλεγχο υποδομές ύδρευσης και ηλεκτρισμού. Άρα το Δημόσιο πρέπει να εγγυάται παροχή υπηρεσιών και αγαθών που αποδεδειγμένα ο ιδιωτικός τομέας αδυνατεί να καλύψει καθώς κινείται αποκλειστικά από το κίνητρο της κερδοφορίας. Η εποχή της αποθέωσης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της συνολικής απόσυρσης του κράτους από τις δημόσιες υποδομές έχει παρέλθει.
Ναι αλλά και εσείς κάνετε ιδιωτικοποιήσεις.
Στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης μειώσαμε το πλήθος των «ιδιωτικοποιήσεων» που απαιτούνταν. Αλλάξαμε και βελτιώσαμε όρους συμφωνίας. Αλλά επιτρέψτε μου να πω το εξής. Η συμφωνία για τα αεροδρόμια και η διαφαινόμενη για τα λιμάνια αφορούν εταιρείες που είναι δημόσιες. Άρα ο όρος «ιδιωτικοποίηση» είναι ολίγον αδόκιμος. Και κυρίως είναι αστείο να χρησιμοποιούνται αυτά τα παραδείγματα για να ξιφουλκεί κανείς εναντίον του «κρατισμού». Αντίθετα κρατισμός είναι διαπλοκή, η στήριξη συγκεκριμένων συμφερόντων από το «βαθύ» κράτος.
Υπάρχει θέμα ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ στην Κεντροαριστερά; Υπάρχει τέτοια στόχευση για την κυβέρνηση; Και αυτή περνά από την απελευθέρωση των ιδιωτικοποιήσεων; Υπό ποιες προϋποθέσεις, λοιπόν, θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να συζητήσει με το ΠΑΣΟΚ ή το Ποτάμι για μια ενδεχόμενη κυβερνητική συνεργασία;
Η διεύρυνση της κυβερνητικής πλειοψηφίας πάντα είναι μέσα στους ορίζοντές μας. Η ρυμούλκηση όμορων χώρων μακριά από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές είναι ευκταία. Ρωτήστε όμως όσους δεν είχαν πρόβλημα να συνεργάζονται με τη Ν Δ του Σαμαρά, γιατί έχουν πρόβλημα να συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και για το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, ουδείς εκτός των συνόρων αντιλαμβάνεται τη στάση τους. Πρέπει συγκεκριμένα να εξηγήσουν σε ποια σημεία της συμφωνίας διαφωνούν. Διότι τον Ιούλιο έκαναν καμπάνια υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα, το οποίο σήμαινε τρισχειρότερα μέτρα για τον ελληνικό λαό. Συνεπώς άλλοι θα πρέπει να ρωτηθούν.
Η αντιπολίτευση, αλλά και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ασκούν κριτική αναφορικά με τον διορισμό του Αργύρη Αργυρού στη ΔΕΠΕΝΕ Α.Ε. Μιλούν για οικογενειοκρατία λαμβάνοντας αφορμή από το ότι είναι σύζυγος της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, Χαράς Καφαντάρη. θεωρείτε πως υπάρχει πρόβλημα με τον εν λόγω διορισμό;
Θα συνιστούσα στη ΝΔ, η οποία αποτελεί θρίαμβο της οικογενειοκρατίας. να έχει μέτρο στις δημόσιες τοποθετήσεις της.
Ο κ. Σημίτης άσκησε οξεία κριτική στην κυβέρνηση με άρθρο του χτες. Το σχόλιό σας;
Θα περίμενε κανείς μια αυτοκριτική από τον κ. Σημίτη. Για το γεγονός ότι σε καιρούς ανάπτυξης δεν κατάφερε να τιθασεύσει τα δημόσια οικονομικά, για το ότι παρέλαβε χρέος 100 δισ και το παρέδωσε 180 δις., για το ότι τότε γιγαντώθηκε το σύστημα της διαπλοκής που νομίζει ότι και στις μέρες μας θα καθορίζει τα πράγματα. Θα μπορούσε η κυβέρνηση Σημίτη, για παράδειγμα να προχωρήσει στην αδειοδότηση των τηλεοπτικών σταθμών. Αυτό θα ήταν ένα εκσυγχρονιστικό μέτρο. Δεν το έκανε.
Κατηγορούν κάποιοι την κυβέρνηση ότι παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη. Είναι έτσι;
Ο καιρός που γίνονταν παρεμβάσεις για να προστατεύονται ισχυροί, παρήλθε. Τους αφήνουμε να τον νοσταλγούν.